About Skiathos

Skiathos Castle

englisch italia rusia

Το Κάστρο της Σκιάθου

Το Κάστρο, το φρούριο μέσα στο οποίο έζησε άλλοτε η μεσαιωνική πόλη του Νησιού, βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Σκιάθου και απέχει 3 ώρες περίπου με τα πόδια και 1,5 ώρα με το καραβάκι. Αποτελεί την πιο αξιόλογη τοποθεσία της Σκιάθου λόγω της ιστορικής της σημασίας αλλά και της φυσικής της ομορφιάς. Ο Σκιαθίτης δημοσιογράφος και συγγραφέας Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, έχει περιγράψει υπέροχα το Κάστρο και την περιοχή του και το έχει χρησιμοποιήσει σαν πεδίο δράσης σε πάρα πολλά βιβλία του.

Ένας γιγάντιος βράχος φυτεμένος στο πέλαγος, ένα μπαλκόνι στο κύμα με υπέροχη θέα, ένα φυσικό οχυρό και λιγότερο οχυρωματικό έργο ανθρώπων. Και οι τρεις πλευρές του προς τη θάλασσα είχαν περιτείχισμα με πολεμίστρες, λιγότερο όμως οχυρωμένο, από την πλευρά της στεριάς. Αυτό είναι φυσικό αφού οι απόκρημνοι βράχοι από τη μεριά της θάλασσας, έδιναν άριστη ασφάλεια. Προς την στεριά όμως, υπήρ-χε ισχυρό τείχος με επάλξεις και πολε-μίστρες, καθώς και η πύλη του φρουρίου με τον πυργίσκο και τα κανόνια. Απ' αυτή την πλευρά, ο βράχος είναι κομμένος βαθιά, σα να έγινε από χέρια ανθρώπου.

Η επικοινωνία με τη στεριά γινόταν με ξύλινη κινητή γέφυρα, η οποία, πάνω από το χάσμα ένωνε την πύλη με το αντικρινό ύψωμα της στεριάς. Σε ώρες κινδύνου, η γέφυρα συρόταν προς το εσωτερικό του φρουρίου και έτσι εμποδιζόταν η είσοδος των επιδρομέων. Η πύλη του Κάστρου είχε μπροστά της μια στοά, πάνω στην οποία υπήρχε ο πυργίσκος με την ταράτσα, ένα οριζόντιο χώρο με πολεμίστρες και τη ζεματίστρα από την οποία ζεμάτιζαν κάθε επιδρομέα που κατάφερνε να πλησιάσει τη σιδερένια πύλη. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι το Κάστρο ιδρύθηκε εξ' αιτίας των πειρατικών επιδρομών, που εξανάγκαζαν τους κατοίκους του νησιού να εγκαταλείψουν την αρχαία Σκιάθο, που βρισκόταν στο λιμάνι.

Είναι εξακριβωμένο ιστορικά ότι όταν οι Ενετοί έγιναν κύριοι του νησιού για δεύτερη φορά το 1453, η μοναδική πόλη που υπήρχε πάνω στο νησί, ήταν το Κάστρο. Τα σπίτια του Κάστρου, ήταν κτισμένα το ένα πλάι στο άλλο και τα περισσότερα ήταν μικρά και σκοτεινά. Μέσα στο Κάστρο, υπήρχαν πολλές δεξαμενές νερού και αρκετές εκκλησίες που κατά την παράδοση ξεπερνούσαν τις 20. Από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά, υπήρχε και τζαμί χωρίς μιναρέ. Από την ίδρυση του και μέχρι το 1453, το Κάστρο το εξουσίαζαν οι Βυζαντινοί και στη συνέχεια οι Ενετοί μέχρι το 1538 και μετά οι Τούρκοι μέχρι το 1821. Το 1660 για ένα μικρό διάστημα ξανάγιναν αφέντες οι Ενετοί. Η ζωή για τους κατοίκους του κάστρου υπήρξε πάντα μαρτυρική.

Κατά τον Παπαδιαμάντη: «Το κάστρο διηγείται πέντε αιώνων σπαρακτική ιστορία, μαρτυρίου και αίματος». Ο κίνδυνος από τους πειρατές, τους κατακτητές κάθε εθνικότητας, ήταν συνεχής. Ο περιορισμένος χώρος του Κάστρου στερούσε από τους κατοίκους βασικές ανάγκες. Πολλές φορές οι Σκιαθίτες κινδύνεψαν να πεθάνουν από την πείνα αφού δε μπορούσαν να βγουν για καλλιέργειες ή ψάρεμα. Το Κάστρο της Σκιάθου εγκαταλείφτηκε το 1829. Σήμερα σώζονται μόνο ερείπια. Ερείπια που φανερώνουν τον πόνο, το στεναγμό, τα βάσανα ενός λαού. Σε σχετικά καλή κατάσταση, σώζονται δυο εκκλησίες: του Αγίου Νικολάου και του Χριστού που είναι και η σημαντικότερη. Η Εκκλησία του Χριστού, είναι μια Μονόκλιτη Βασιλική. Υπήρξε η Μητρόπολη της βυζαντινής πόλης και έχει ανακαινισθεί κατά καιρούς. Το εσωτερικό της ήταν σκεπασμένο με τοιχογραφίες από τις οποίες σώζονται ελάχιστες και αποτελούν, πολύ καλά δείγματα μεταβυζαντινής τέχνης. Στο κέντρο της οροφής, κρεμόταν ένα στεφάνι με εικόνες των Προφητών και των Αποστόλων. Εδώ γινόταν οι γάμοι των κατοίκων. Η θέα του Κάστρου είναι περίφημη και αξίζει να το επισκεφθεί κανείς. Σήμερα η πρόσβαση γίνεται εύκολα, αφού έχει κατασκευαστεί σκάλα πάνω στο βράχο.